Керәшеннәрдә ырымнар, борынгы мәҗүсилек чорыннан ук килә торган һәртөрле ышанулар күп булган.
- Табыннан калган ризыкларны (сөякләр, күкәй кабыклары...) ташларга ярамаган. Аларны игеннәрне, бакча җиләк-җимешләрен, яшелчәне боздан, төрле афәтләрдән саклый, дип ышанганнар.
- Олы көн күмәчен чәчүгә кадәр саклап, уңыш әйбәт булсын дип, чәчү алдыннан ашый торган булганнар.
- Олы көн күкәе янгынны сүндерерлек көчкә ия, дип санаганнар.
- Олы көн яндырган шәмнәр төрле сырхаулардан файдалы дип саналган.
- Олы көнне иртәдән болытлы булып, кар, яңгыр яуса, ел уңышлы була.
- Олы көн төне якты булып, көндез казлар очып үтсә, ел уңышлы булмас.
- Олы көн төненең якты, йолдызлы булуы — тавыкларның күп күкәй салуына, болытлы булуы — сыерның сөтле булуына.
- Олы көн иртәсендә кояш болытлар арасыннан күтәрелсә, уңыш начар булыр.
Нет комментариев