Алмаларның алсу чагы
Өмет белән яши торган көннәр,
Мул, бай вакыт – җиткән җимешләр.
Алмаларга татлы су йөгергән,
Алар алсу, алтын кебекләр.
Гаҗәеп чак, бар да катыш монда,
Яңа сөргән җирләр кап-кара.
Ә бер якта әле сугылмаган
Көзге бодай җилдә чайкала.
Көннәр үзгәрүчән – әле җылы,
Кызу булып ала берара.
Йә эш өзеп, берничә көн буе,
Яңгыр ява, кояш югала.
Кыр гөлләре уңып аланнарга,
Үзәннәргә моңсу төс керә.
Тупыллардан берән-сәрән төшкән
Саргылт яфрак – адым ул көзгә.
Җәй ахыры, никтер уйчан вакыт.
Муллык белән торса да тулып,
Такыясын салган болыннарда
Ромашкалар калган боегып.
Нет комментариев