Г.Тукайның әдәби музеенда Георгий Ибушевның иҗат кичәсе булды

. Бу кичне музейга Георгийның уникаль тавышына гашыйк, табигатькә мәхәббәт белән сугарылган шигырьләрен тыңларга атлыгып торучы тамашачы җыелды. Кичәне Георгий бер матур кич утырудай итеп үзе алып барды. Башта үзенең соңгы вакытта язган шигырьләрен укыды. Аның шигырьләреннән сафлык, самимилек бөркелә. Бигрәк тә Георгий үзе укыганда алар, көйсез-нисез дә, матур җыр кебек агыла. Кичәдә җырчының иҗатташ дуслары да катнашты. Тамашачы аларны да яратып тыңлады.

Карендәшебез җырларның төрлесен сайлаган: танылган композиторлар язганнары да, халкыбыз гәүһәрләре дә аның башкаруында күңелнең иң нечкә кылларын тибрәтте. Зал аңа кушылып, рәхәтләнеп җырлады, телефоннарына төшерде.

Мин инде Георигий белән бергә уйнап үскән югары оч баласы буларак, бигрәк тә горурланып утырдым. Мондый тавышны, мондый талантны Ходай йөз елга бер генә бирә торгандыр.

Кичә ахырында якташыбыз, язучы Нурания Гыйльметдинова яраткан җырчыбыз Георгийга рәхмәтен әйтеп, изге теләкләрен җиткерде. Ул: “Кич буе сине телефонга төшереп утырдым. Кадрда гел Тукай белән янәшә булдың. Миңа ул сиңа хәер-фатихасын биреп торган кебек тоелды. Моны яхшы фал итеп кабул итәм. Георгий, син Тукай премиясенә күптән лаек, туктап калмаска, киләсе елда да кандидатураңны тәкъдим итәргә кирәк”, – дигәч, халык Нураниянең сүзләрен хуплап, дәррәү кул чапты.

Ольга ГЫЙЛЬМЕТДИНОВА.

Казан шәһәре.

Фото автордан.