“Җырсыз кеше – канатсыз кош”, – ди халык.
Казаннардан гына ла килгән матур акбүз атка(й)
Утыртырга сөйгән лә җәрем җук:
Җаннарымны гына ла җарып кына бирер идем.
Үз җанымнан артык ла җаным җук.
Урманкайдан чыгыр ла түше чуар урманайның,
Урманнарның матур ла күкесе.
Аткайларга менеп лә гүләйт итә Мәлкәнәйнең,
Мәлкәнәйнең матур ла җегете.
Нет комментариев