Никифор Тукмачев Зәйгә багышланган шигыре

Кайтыр җирем син генә

Зәй яклары каршы ала,
Газизем дип, сөептер.
Кайтмый калмас исән булса,
Җаны түзмәс, диептер.

Уй-хыялымның чиге юк,
Тик чикле гомер генә.
Барыр җирләр, бәлки күптер,
Кайтыр җирем син генә.

Изге җирем, сиңа кайтмый
Кайларга кайтыйм тагын?!
Монда бит яшьлек елларым,
Синдә бит балачагым.

Монда бит ата-бабамның,
Баскан эзләре калган.
Монда бит керсез яшьләрем,
Маңгай тирләрем тамган.

Монда үтте гомеремнең,
Иң хыялый чаклары.
Каршыларга юлга чыга
Кашкатау наратлары.

Монда туды иң сагышлы,
Моңлысы җырларымның.
Дөньядан китсәм дә, кайтып
Моң булып уралырмын.

Моңлы кош булып сайрармын,
Шушы Зәй якларында.
Ләйсән яңгыр булырмын, җир
Сусаган чакларында.

Зәңгәр күктә туктап торса,
Агылмыйча ак болыт,
Мин ул китәлми торырмын,
Кайтып, ак болыт булып.

Җылы кояш нуры булып,
Шушы җиргә кайтырмын.
Сабыйларны йокысынан
Иркәләп уятырмын.

Таң җиле булып сөртермен
Ялгызарның күз яшен.
Җитмштән үтсә дә яшем
Хыяллар белән яшим.

Беркемнән артык түгел мин,
Беркемнән дә ким түгел.
Туган җирем, мин бит синсез
Дөньяда беркем түгел.