Сугыш җиле кабат исмәсен
(Бу язмамны сугыш кырларында ятып калган егетләребезгә, тыл хезмәтчәннәренә, бер уч ашлык өчен төрмәгә утыртылып, нахакка рәнҗетелгән хатын-кызларыбыз истәлегенә багышлыйм)
Ир-егетләр китте яу кырына,
Карт-корылар калды көенеп.
Ялгыз әниләрнең итәгендә
Бала-чага калды өелеп.
Дөнья тынды, уен-көлке бетте,
Җитдиләнде үсмер балалар.
Алар инде, олы кеше кебек,
Көн дә иртән эшкә баралар....
