Баграж авылы көе

Баграж суларына басма салдым
Узган барганнарга ла җөрергә.
Җыраккай юлларны җакын итеп
Наруш килдем сезләрне күрергә.

Баграж урамнары - озын урам,
Уртасыннан бүләрлек булам.
Белмисез, дусларым, хәлләремне,
Сезнең өчен үләрлек булам.

Уракларны урдым учмалап,
Чүмәләләр куйдым ниргәләп.
Әле дә җөрибез бергә-бергә,
Тагын да җөрсәк иде бергәләп.

Баграж тау астында сап чишмәләр,
Сап суларын эчеп туймадым.
Әйтер сүзләремне дә әйтәлмәдем,
Тагын күрешербез дип уйладым.